Virginia C. Andrews - Płatki na wietrze

Po śmierci jednego z braci rodzeństwo Dollangangerów decyduje się na ucieczkę z ponurego poddasza w domu dziadków, gdzie matka i babka więziły je przez blisko trzy i pół roku. Cathy, Chris i mała Carrie trafiają do domu doktora Paula Sheffielda, który osamotniony po śmierci żony i syna roztacza opiekę nad dziećmi. Wydaje się, że ich los się wreszcie odmienił i że każde z nich znalazło właściwą drogę w życiu. Jednak koszmary przeszłości nie dają się tak łatwo zapomnieć, a wiszące nad młodymi bohaterami rodzinne przekleństwo wciąż daje o sobie znać...

Do przeczytania tej serii zachęciła mnie koleżanka z klasy. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Autorka porusza bardzo kontrowersyjny temat jak kazirodztwo. „Płatki na wietrze” to druga część serii o rodzeństwie Dollangangerów. 

Miłość, śmierć, nienawiść i zemsta to główne punkty w tej książce. Ta część jeszcze bardziej bulwersuje niż „Kwiaty na poddaszu”. Jest również bardzo smutna, gdyż wielu bohaterów w niej umiera…  Akcja książki dzieje się na przestrzeni dwunastu lat. Wydarzenia są opisywane w narracji pierwszoosobowej. Narratorką jest Cathy.

Choć już wolni, Cathy nie może wybaczyć swojej matce tego co im zrobiła. Przez prawie całą książkę planuje zemstę, co jest trochę irytujące. Przeszłość to przeszłość. Nie możemy jej zmienić chociaż byśmy się bardzo mocno starali. Ma żal do matki, że odebrała im wolność, młodość i najlepsze lata życia zamykając ich na strychu. Dziewczyna nie może odnaleźć się w swoich uczuciach. Cathy pragnie zostać primabaleriną, a gdy spotyka Julianna marzenie może się spełnić. Chris pragnie zapomnieć o przeszłości i żyć dalej. Ma zamiar zostać lekarzem i pomagać innym.  W spełnieniu jego marzeń pomaga mu doktor Sheffield. Podczas wieloletniego pobytu w małym pokoiku na poddaszu zakochuje się w Cathy. Nie traktuje jej jak siostrę, tylko partnerkę w życiu. Pragnie opiekować się nią i Carrie. Carrie przez to, że była tyle lat w niewoli, nie widziała słońca i była podtruwana arszenikiem staje siękarykaturą dziecka. Jest wyśmiewana w szkole za jej wygląd, boi się, że nigdy nie znajdzie chłopaka. Doktor Paul to mężczyzna koło czterdziestki. Zagdza się zaopiekować dziećmi,gdyż jest bardzo samotny po śmierci żony i synka. Ma gosposię – Henny – która pomaga w mu pracach domowych. Oboje są niezwykle dobrzy dla dzieci, znają ich tragiczną historię i pragną im pomóc w życiu.

Jest to niezwykła historia o tym co pieniądze mogą uczynić z człowiekiem. Matka bohaterów, chcąc odziedziczyć majątek swoich rodziców, wyrzeka się własnych dzieci i potem próbuje je zabić!! Niestety jedno z nich umiera. Jest to Cory, brat bliźniak Carrie. Choć język pisarki jest prosty, to udało się jej opisać dramatyczną historię dzieci, przetrzymywanych wbrew woli przez bliskich ludzi i późniejszy ich start w życie po ucieczce. Z miłą chęcią sięgnę po trzeci tom „ A jeśli ciernie…”.      

Moja ocena: 4/6

Tytuł: Płatki na wietrze (org. Dollanganger #2: Petals on the Wind)

Autor: Virginia C. Andrews

Premiera: 9.05.2012 r.

Ilość stron: 430

Wydawca: Świat Książki

Cena: 34,90 zł

Julianna Baggott - Nowa Ziemia. Świat po wybuchu

Świat po wielkich eksplozjach.

Szesnastoletnia Pressia mieszka w gruzach z innymi zmutowanymi, którzy ocaleli po Wybuchu. Partridge wychował się w sterylnej Kopule pośród nielicznych Czystych.
Oboje uciekają.

Pressia – przed poborem do militarnej organizacji,

Partridge – przed ojcem tyranem.
Ich spotkanie zmieni bieg historii Nowej Ziemi...

Postapokaliptyczne i dystopijne powieści są teraz bardzo popularne, ale naprawdę ciężko jest stworzyć coś naprawdę dobrego. Książka pani Julianny Baggott jest ciekawa, wiarygodna, pobudza wyobraźnię i skłania do refleksji. Czy ludzkość zmierza do samodestrukcji? Zbudowany świat jest niezwykle szczegółowy, krajobrazy żywe.  Jest to przerażająca historia o świecie, który zniszczyły bomby atomowe. „Świat po Wybuchu” to nie jest lekka i radosna książka. Na każdej stronie można dojrzeć śmierć, smutek i zniszczenie. Ci, co byli poza Kopułą w czasie wybuchu, stopili się z czymś ze swojego otoczenia: ziemią, zwierzętami, przedmiotami lub innymi różnorodnymi odłamkami, a co najgorsze nawet z innymi ludźmi. 

Bardzo spodobała mi się ta piosenka:

Stoję na peronie dworca,

pociągi już nie przyjeżdżają.

Patrzę, jak snują się kłęby pary

i na ziemi osiadają.

Moja kochanka wzlatuje w niebo, 

uśmiechem zerka na zegarek.

Wie, że będę na nią czekał

dłużej niż przez życie całe.

A potem wiatr ją porywa

i niesie gdzieś hen, za górami.

A ja tu tkwię; wiatr rozwiewa popiół

i miesza go z moimi łzami.

Popiół i łzy, popiół i łzy

zestalą się w twardy kamień.

Będę stał tu i czekał wiecznie,

póki nie zmienię się w kamień.*

Pressia Belze ma już dość swojego życia. Chciałaby, aby wszystko było tak jak Przedtem, przed wybuchami, gdy miała rodzinę i normalne życie. To bardzo silna dziewczyna, która szybko się nie poddaje. Przyczyniło się do tego miejsce, w którym dorastała. Musiała jakoś zdobywać jedzenie dla siebie i swojego dziadka. Jest również niezwykle wrażliwa. Nie może patrzeć na krzywdę ludzi, chociaż sama musi walczyć o przetrwanie.

Bradwell to z pozoru zły i twardy chłopak, ale ma również inną stronę, tę bardziej wrażliwą. Bardzo polubił Pressię, jest gotowy oddać za nią życie. Twierdzi, że zagłada była celowo spowodowana, a nie przyczyniła się do tego wojna. Partridge jest to niespełna osiemnastoletni chłopak. Ucieka z Kopuły, aby odnaleźć swoją matkę. Jest przekonany, że ona żyje, chociaż wszyscy twierdzą, że to niemożliwe. Jego niewinność sprawia, że Pressia szybko zaczyna mu ufać. To, co odkryją zmieni wszystko…

Poznajemy w tej powieści nie tylko historie Pressii, Bradwella i Partridga, ale również El Capitana i Lydi. 

Mając tak wielu bohaterów możemy uzyskać pełen obraz świata, w którym oni żyją. Obserwujemy to, co się dzieje w Kopule jak i poza nią. W tej książce jest pełno przerażających tworów i sytuacji, ale też nadziei i wytrwałości. Jest to straszny świat, w którym żaden człowiek nie chciałby żyć. Autorka ukazuje czym może skutkować dążenie do władzy nad światem.

Książka jest również dostępna jako audiobook, ale nie ma to jak papierowa wersja.

Trailer książki:

Moja ocena: 6/6

Tytuł: Nowa Ziemia: Świat po Wybuchu (org. Pure)

Autor: Julianna Baggott

Premiera: 9.05.2012r.

Ilość stron: 472

Wydawca: Egmont Polska Sp. z o.o.

Cena: 39,99 zł

 

*str. 297

Alexandra Adornetto - Hades

  Bethany Church jest aniołem. Została przysłana na ziemię, aby powstrzymać panoszące się tu siły ciemności.

Choć zakochanie się w chłopaku nie było częścią odgórnego planu, więź pomiędzy Xavierem a Beth jest bardzo silna. Niestety, ani to uczucie, ani opieka dwójki archaniołów, Gabriela i Ivy, nie zdołają uchronić Beth przed diabelskim podstępem, który zawiedzie ją wprost do czeluści piekielnych. Jack Thorn zażąda za jej uwolnienie zapłaty, która nie tylko zagrozi Bethany, lecz może także kosztować życie jej bliskich. Czy Bethany nie straci wiary w miłość? Czy zdoła wypełnić swoją misję? Czy niebo jej pomoże?

„- Ale ja pana kocham. - Jeśli tak sądzisz, to znaczy, że nie wiesz czym naprawdę jest miłość. Ona wymaga wzajemności.”

Z wielką rezerwą podchodziłam do tej książki. Na wielu portalach czytelniczych było mnóstwo negatywnych recenzji. Ale nie ataki diabeł straszny jak go piszą… każdemu podoba się co innego. Mnie osobiście książka przypadła do gustu, może nawet była lepsza od swojej poprzedniczki.

Głównych bohaterów Bethany, Gabriela, Ivy i Xaviera poznaliśmy w pierwszej części trylogii pod tytułem „Blask”. Beth to anioł w ludzkiej postaci. Została zesłana razem ze swoim rodzeństwem – Gabrielem i Ivy – na ziemię do Venus Cove, aby walczyć ze złem. Jake Thorn, anioł ciemności, który w  „Blasku” został pokonany i wysłany do piekła, chce się zemścić na Beth. W noc Halloween przyjaciółki dziewczyny urządzają seans spirytystyczny podczas którego zostaje uwolniony i porywa anielicę.

Od początku czytając tą serię zastanawiam się dlaczego pani Adornetto wybrała Venus Cove – prowincjonalne miasteczko w Stanach Zjednoczonych, jako miejsce walki dobra ze złem. To spokojne miasto, w którym niewiele się dzieje. Na świecie jest o wiele więcej gorszych miejsc, na przykład w Afryce. Tam by było to prawdziwsze i bardziej wiarygodne.

Pomysł autorki, aby wysłać anioła do piekła był naprawdę interesujący. Opisy miejsc w których główna bohaterka się znajduje… nie wiem co na ten temat napisać. Nie chciałabym znaleźć się w takim miejscu. Jest przerażające. W piekle poznajemy Hannę i Tucka. Są to dusze, które zostały skazane na pobyt w tamtym miejscu. Chociaż mam nadzieję, że dostaną drugą szansę i odkupią winy. Hanna chciała ocalić swoją przyjaciółkę przed  śmiercią i zawarła pakt z Jakiem. Niewiadomo dlaczego Tuck znalazł się w piekle, gdyż wypił z rzeki Lete* i nie pamięta przyczyny. Oboje są mili dla Bethany która znajduje się w obcym miejscu. Pomagają jej, chociaż wiedzą, że może ich spotkać za to najgorsza kara.

„Ziemia była dla mnie niedostępna, powrót do nieba niemożliwy, a w piekle mnie nie chciano. Prawdopodobnie odejdę w nicość tak jakbym nigdy nie żyła.”

Bardzo podoba mi się okładka. Zagraniczne też są wspaniałe. Cena też jest niezła, adekwatna do tylu stron. W Stanach Zjednoczonych wyszła już trzecia część „Heaven”. Mam nadzieję, że w Polsce zostanie szybko przetłumaczona, ponieważ zakończenie „Hadesu” pozostawia chęć sięgnięcia po kolejną część i poznania dalszych losów bohaterów.

   

Inne okładki:

 

 

Trailer książki:

Moja ocena: 5/6

Tytuł: Hades (org: Halo #2: Hades) 

Autor: Alexandra Adornetto 

Premiera: 7.03.2012r. 

Ilość stron: 386 

Wydawca: Bukowy Las 

Cena: 36,90 zł

 

* Rzeka zapomnienia znajdująca się w mitologicznym Hadesie